Het was dus een grap

“Nee! Wow, wauw! Een uitgever die eerder mijn manuscript afwees, gaat het nu toch uitgeven! Blij!”

Dit bericht plaatste ik op 1 april op facebook. 1 april hè. Het was dus een grap. Maar ik kreeg zoveel enthousiaste reacties en felicitaties, dat ik zelf haast ging geloven dat het waar was.

En als je zelf gelooft dat iets waar is …

Tien dagen later ontving ik een mail. Daarin stond: “Ik heb je verhaal over de Vuurvogel in een ruk uitgelezen. Het is  een prachtig geschreven verhaal. (…) te mooi om ergens onder in een la stof te laten vergaren, of slechts als PDF te bestaan.”

Deze mail kwam van een kleine uitgeverij. We mailden wat heen en weer en ik werd blijer en blijer. Al gauw wist ik: dit gaat lukken! De legende van de Vuurvogel wordt een echt boek! Een heel mooi boek, dat veel lezers een paar heel mooie leesmomenten gaat bezorgen.

En dat, jongens en meisjes, is geen grap.

Over Femke

Toen ik tien was en verhalen schreef, durfde ik niet te dromen dat ik ooit echt schrijver zou zijn, met echte boeken. Lees meer over Femke →

, ,

3 reacties op Het was dus een grap

  1. MichielZiet 25 april 2016 op 14:56 #

    Top hee!
    Gefeliciteerd! :-)

  2. Femke 25 april 2016 op 15:44 #

    Dankjewel, Michiel!

  3. Astrid 26 april 2016 op 20:54 #

    Alls je er zelf maar in gelooft wordt het waar. Wat mooi!

Geef een reactie