Hoe verzin je toch die namen?

Het is zo’n spannend verhaal, zei iemand laatst over De legende van de Vuurvogel. Vooral het hoofdstuk over de Vinsala’s was hem bijgebleven. En daarop volgde de vraag: hoe verzin je die namen?

Het is een vraag die ik wel vaker krijg en dat kan ik me ook goed voorstellen. Want waar komen ze vandaan, die mooie, vreemde of aparte namen?

Voor mij zijn klank, gevoel en ritme belangrijke ingrediënten. Soms begint een verhaal met een naam. Een gekke of mooie naam, in ieder geval één die niet zo gewoon is. Ik bedenk dan van wie die naam zou kunnen zijn en wat voor verhaal daarbij hoort.

Meestal moet ik even zoeken en soms lang. Wat past er bij het personage? Welke klank moet de naam hebben, moet het een korte of lange naam zijn, is het een lieve, stoere of magische naam? Voor een stoer personage zoek ik een naam waar bijvoorbeeld een o-klank of een a-klank in zit, en een r. Het moet niet zoiets als Lily zijn. Een magische naam moet een bepaald ritme hebben en dat krijg je als je meerdere lettergrepen gebruikt. Dan krijg je een woord als Vinsala of een naam als Meta Zarissa. Voor een fantasyverhaal zoek ik vaak een naam die helemaal niet bestaat, zoals Ravian of Izra.

Als de naam niet zo makkelijk in me opkomt, ga ik lijstjes maken. Bepaalde lettercombinaties of klanken wil ik er dan in hebben. Soms gebruik ik daar een namenboek bij, bijvoorbeeld als ik al weet met welke letter het moet beginnen. Een bestaande naam verbaster ik dan weer naar iets wat niet bestaat.

Voor het piratenverhaal dat ik nu schrijf, heb ik veel namen nodig: van matrozen, kapiteins en schepen. De kinderen over wie het verhaal gaat, hebben gewone namen, de matrozen vaak een bijnaam en bij de kapiteins is het weer anders. Daar zoek ik woorden voor die passen bij piraten. Zo kom ik op bijvoorbeeld Goudzwaard, Bloedgoed of Haaientand. Lekker ruig!

Ik zit nu alweer een tijdje te broeden op een naam voor een schip. Een aantal schepen heeft al een naam, en dan nog eentje verzinnen… dat valt niet mee! Maar het komt wel hoor, wees gerust. Ik ga gewoon weer een lijstje maken.

Over Femke

Toen ik tien was en verhalen schreef, durfde ik niet te dromen dat ik ooit echt schrijver zou zijn, met echte boeken. Lees meer over Femke →

, ,

Nog geen reacties.

Geef een reactie