Briljant

Je hebt wel eens dat het je opeens heel duidelijk is hoe het gaat. Het begin van een nieuw hoofdstuk of iets dat echt in het boek moet, maar je wist nog niet hoe.

Dat soort heldere momenten komt meestal niet goed uit. Je staat bijvoorbeeld onder de douche, voor de kassa bij de supermarkt of je bent aan het rennen om je trein te halen. Je kunt het dus niet even gauw opschrijven.

Maar dat hoeft ook niet. Het is immers zo duidelijk, dat vergeet je echt niet!

Mooi wel dus. Voordat je weer tijd hebt om aan het verhaal verder te schrijven, ben je het kwijt. Zit je daar, vol goede moed. En het was nog wel zo duidelijk! Gelukkig komt het meestal wel weer goed. Je komt er wel weer op. Of niet, en dan schrijf je het op een (iets) andere manier.Soms blijf het knagen. Dan staat het er uiteindelijk wel, maar lang niet zo briljant als je toen had bedacht.

Ik troost me dan maar met de gedachte dat het met dat briljante wel meevalt. Het staat er, het verhaal gaat verder en niemand zal tegen je zeggen: het begin van het vijfde hoofdstuk… had je daar echt niet iets beters voor kunnen bedenken?

Over Femke

Toen ik tien was en verhalen schreef, durfde ik niet te dromen dat ik ooit echt schrijver zou zijn, met echte boeken. Lees meer over Femke →

, , ,

Nog geen reacties.

Geef een reactie