De sfeer van Argadwyn

Het liefst schrijf ik in stilte. Maar het is niet altijd stil, om me heen of in mijn hoofd, en dan heb ik (zachte) muziek op de achtergrond.

Muziek die past bij de sfeer van het verhaal. Toen ik Argadwyn schreef, had ik een mysterieuze sfeer nodig. Ik schreef ‘s avonds, bij kaarslicht. En met de muziek van Atylantos op kostte het me geen enkele moeite om in de juiste stemming komen.

Nog steeds als ik deze muziek hoor, denk ik aan Argadwyn. Niet aan het schrijven, maar aan haar wereld. Aan dat grote huis in het bos, vlakbij de zee die woest tegen het klif slaat.
Ben je benieuwd naar de sfeer van Argadwyn? Luister maar.

Over Femke

Toen ik tien was en verhalen schreef, durfde ik niet te dromen dat ik ooit echt schrijver zou zijn, met echte boeken. Lees meer over Femke →

, , ,

Nog geen reacties.

Geef een reactie