Denkwerk

Dat een verhaal zichzelf schrijft, betekent nog niet dat ik er niet over na hoef te denken.

Zo weet ik bijvoorbeeld al lang dat Hadewig (de hoofdpersoon) een briefje ontvangt van iemand, in het geheim. Maar wanneer precies, en op welke manier, daar moet ik toch echt over nadenken.

En zo zijn er nog wel meer dingen die een plek in het verhaal moeten krijgen. Maar waar?

Moet eerst het een gebeuren, of eerst het ander? Allemaal dingen om tijdens het schrijven mee bezig te zijn. Want voor ik het weet, schrijft het verhaal zich zo lekker, dat ik vergeet dat er nog iets vermeld moest worden. Iets wat nu nog onbelangrijk lijkt, maar later in het verhaal toch betekenis zal krijgen.

Dus wie mij op de bank ziet zitten, starend naar de muur voor mij, denkt misschien dat ik daar maar zit te zitten en niets doe.

Maar als je in mijn hoofd zou kunnen kijken, zie je de raderen draaien. En dan zou je ook weten dat ik die muur helemaal niet zie, maar wel Hadewig, die op haar kamer zit, of met haar vriendin naar school fietst, of een vreemde ontmoeting heeft in de boekwinkel van haar moeder…

Over Femke

Toen ik tien was en verhalen schreef, durfde ik niet te dromen dat ik ooit echt schrijver zou zijn, met echte boeken. Lees meer over Femke →
Nog geen reacties.

Geef een reactie