Dom uitstel

Het lag even stil, het schrijven. Een paar dagen, maar toch. Het stagneerde, ik kwam er niet meer toe om verder te schrijven. Totdat ik besefte waardoor dat kwam: ik moest nog een eind breien aan een hoofdstuk en ik wist ook wat.

Maar alle hoofdstukken zijn ongeveer even lang en ik had de overtuiging dat wat ik nog moest schrijven, niet lang genoeg was. Dom natuurlijk, want van niet schrijven komt het helemaal nooit af!

Toen ik wist wat het probleem was, ben ik dan ook meteen weer achter de schrijftafel gaan zitten. Dan werd het maar korter dan de andere hoofdstukken, nou en? En trouwens, waarschijnlijk zou het gewoon precies goed uitkomen, zoals het met alles gaat in dit verhaal.

Inderdaad, het stuk vloog uit mijn pen. En inderdaad, het was genoeg stof om het hoofdstuk net zo lang te laten worden als de andere hoofdstukken. Zonde van de verloren tijd.

Over Femke

Toen ik tien was en verhalen schreef, durfde ik niet te dromen dat ik ooit echt schrijver zou zijn, met echte boeken. Lees meer over Femke →

, , ,

Nog geen reacties.

Geef een reactie