Er komen

Welk verhaal je ook schrijft, of het kort is of lang, er komt een moment dat je even niet meer weet hoe je er komt. Je weet precies wat de volgende scène is, waar die plaatsvindt en hoe, maar de vraag is: Hoe komt je personage daar? Hoe komt ze op de plek waar je haar hebben wilt, zonder iets onbenulligs te schrijven als: ze liep naar de deur, opende hem en betrad de kamer.

Nu zit ik op zo’n punt. Er is iets gebeurd, daar gaat Hadewig verder over nadenken op een andere plek, op een ander moment, maar hoe leid ik haar daarnaartoe? Het verhaal maakt ook nog een sprongetje in de tijd. Voor het verhaal is het niet goed om al die tijd en eventuele handelingen te beschrijven. Hup, verder!

Weet je wat ik doe? Ik maak me er gewoon niet druk om. Ik ga gewoon even nadenken over dit probleem – of nee, wacht. Ik besluit dat het helemaal geen probleem is. Hadewig moet gewoon van de ene plek naar de andere en die overgang moet soepel verlopen.

Ik kijk nog eens wat precies de laatste zin was die ik heb opgeschreven: Ze haalde haar fiets van het slot en reed nog een rondje door de stad. Hij volgde haar niet. Ik zie het meteen: er is geen probleem. Tien minuten later was ze weer terug bij de winkel. schrijf ik op. En verder maar weer!

Over Femke

Toen ik tien was en verhalen schreef, durfde ik niet te dromen dat ik ooit echt schrijver zou zijn, met echte boeken. Lees meer over Femke →

, , ,

Nog geen reacties.

Geef een reactie