Hersenschudding

Nieuwsgierig kruip ik vanochtend weer achter mijn schrijfsels. Nieuwsgierig naar hoe het Gideon vergaat.

Waar het naartoe moet, weet ik wel ongeveer. Naar het rijtuigje met rinkelende belletjes, getrokken door een pony en waar een vreemd uitziende man op zit. Maar hoe precies, dat weet ik nog niet. Bovendien wil Gideon helemaal niets van dit verschijnsel weten. Hij negeert het al een tijdje…

En och, arme! Nog maar net ben ik aan het schrijven, of Gideon valt van zijn fiets. Been gebroken en een hersenschudding. En dat allemaal omdat hij zo afgeleid is door dat rijtuig met die vreemde man. Alleen dat laatste, dat zit er nog niet heel duidelijk in. Maar dat komt vanzelf. Ik hoef er niet eens op te wachten.

Als altijd, natuurlijk, is de oplossing heel simpel. Gewoon, aan het begin van het verhaal, in een paar zinnen…

Over Femke

Toen ik tien was en verhalen schreef, durfde ik niet te dromen dat ik ooit echt schrijver zou zijn, met echte boeken. Lees meer over Femke →

, ,

Nog geen reacties.

Geef een reactie