Koekjes, drop en koude thee

Opeens valt het me op.

Ik zit er helemaal klaar voor: schrift open, pen in de aanslag. Maar de woorden komen niet. Ik schenk nog maar een kop thee in. Smeer een cracker. Ik loop naar de kast voor twee koekjes. Nog een kop thee. Vraag me af wat ik nog meer zal eten.

Intussen ligt dat schrift daar maar. Een zin hier. Een slok thee. Een zin daar. Maar echt veel komt er niet uit. Er gaat alleen maar in. Eten.

Gek toch. Ik weet wat ik wil schrijven. Ik zie het verhaal zo voor me. Maar de woorden komen niet.

Dus eet ik. Koekjes, drop een appel. Schenk nog een kop thee in. Waar is toch die heerlijke stroom van woorden, waarbij mijn vingers het verhaal niet bij kunnen houden? Waar ik niet eens denk aan eten en er later, als ik opkijk van mijn volgeschreven pagina’s, achter kom dat mijn thee koud is geworden?

Schrijven is heerlijk. Maar op gang komen … Ik schenk nog maar een kop thee in. De kop thee die koud wordt. Hoop ik.

Over Femke

Toen ik tien was en verhalen schreef, durfde ik niet te dromen dat ik ooit echt schrijver zou zijn, met echte boeken. Lees meer over Femke →

,

4 reacties op Koekjes, drop en koude thee

  1. helke66 5 november 2012 op 10:45 #

    mijn dochter van dertien, wil ook al drie jaar lang schrijfster worden, na het lezen van jouw stukjes: helemaaal….!

  2. Joke 5 november 2012 op 11:02 #

    Heel herkenbaar, Femke!
    Bij mij gaan er veel te veel kopjes koffie in.
    Gelukkig heb ik de voorbije dagen wel kunnen schrijven. Vanavond ga ik verder met hoofdstuk 9.
    Veel inspiratie gewenst!
    Joke

  3. Femke 5 november 2012 op 11:04 #

    Klinkt goed, Joke! Vasthouden die inspiratie. Mijn thee wordt ook steeds vaker koud ;-)

Geef een reactie