Laat het verhaal…

Ik heb het al eens eerder gezegd, maar herhaling kan geen kwaad, want ik vergeet het zelf ook steeds: laat het verhaal zichzelf schrijven. Het verhaal weet heel goed wat het wil vertellen. Het enige wat ik moet doen, is ervoor openstaan en het opschrijven.

Dat dat soms makkelijker gezegd is dan gedaan, bleek maar weer. Het verhaal wilde dat Argadwyn Myrridwyn ontmoette. Dat wist ik wel, maar ik vond dat ze eerst met Myrr’han moest praten. Dus in plaats van op te schrijven wat het verhaal wilde, schreef ik dat Myrr’han Argadwyns kamer binnenkwam.

En daar liep ik vast. Myrr’han was binnen, moest natuurlijk iets tegen Argadwyn zeggen, maar ik had geen idee wat hij moest zeggen. Ik heb me daar maar niet druk over gemaakt. Ik was tenslotte zelf zo eigenwijs om niet naar het verhaal te luisteren.

Dus ik schrapte Myrr’han, liet Myrridwyn de kamer binnenkomen en voor ik het wist was het verhaal weer drie pagina’s gevorderd. Allebei blij.

Over Femke

Toen ik tien was en verhalen schreef, durfde ik niet te dromen dat ik ooit echt schrijver zou zijn, met echte boeken. Lees meer over Femke →

, , ,

Nog geen reacties.

Geef een reactie