Magisch moment

Dit is de blogpost die ik vorige week had moeten schrijven. Meteen toen het magische moment zich voordeed.

Om te laten zien hoe het werkt. Hoe je vantevoren lijntjes kunt uitzetten, kunt bedenken hoe je verhaal verloopt, maar dat dat niet uitmaakt. Tijdens het schrijven zie je opeens dat het anders moet. Dat je personage anders reageert dan je had bedacht, dat er iets anders gebeurt.
Zo’n moment deed zich voor. Het was een prachtig voorbeeld. Maar ja. Ik wilde die magie vasthouden, verder schrijven. En verder, en verder. Drie hoofdstukken later stopte ik. De magie was weg. Net als het moment waarop ik het zo duidelijk voelde.

En nu weet ik het niet meer. Wat gebeurde er tijdens het schrijven? Was het de hoofdpersoon die opeens een andere kant uitliep? Die het verhaal een andere kant uittrok?
En mij erbij. Want niets is heerlijker dan je mee te laten voeren in je eigen verhaal. Maar ja. Nu kan ik jou niet meer laten zien wat er nu precies gebeurde.

Schrijven is een ongrijpbaar proces. Gelukkig maar, denk ik.

Over Femke

Toen ik tien was en verhalen schreef, durfde ik niet te dromen dat ik ooit echt schrijver zou zijn, met echte boeken. Lees meer over Femke →

, ,

Nog geen reacties.

Geef een reactie