Niemandsland

Het is stil in het niemandsland. Stil, somber en kaal. Een rotsige bodem en verder niets. Schemerdonker. Geen kleur, geen geluid. Niets. Dit is de plek waar ik ronddwaal, het niemandsland na een verhaal. Af en toe glijdt er een schim langs me heen, een flard van een verhaal dat onafgemaakt in een doos ligt. Een vaag idee voor iets wat misschien, ooit, een nieuw verhaal kan worden. Meer dan vage schimmen zijn het niet. Het krijgt geen vorm, geen kleur. Het is verdwenen bijna voordat ik het herken. Ergens achter mij loopt Argadwyn. Stil, maar nog steeds aanwezig.
Het niemandsland, het stukje leegte tussen de verhalen. Hier dwaal ik, omdat ik de weg niet weet. De weg die leidt naar het volgende verhaal dat ik zal schrijven.

Over Femke

Toen ik tien was en verhalen schreef, durfde ik niet te dromen dat ik ooit echt schrijver zou zijn, met echte boeken. Lees meer over Femke →

, , , ,

Nog geen reacties.

Geef een reactie