Niks nieuw hoofdstuk!

Ja hoor, ik ben er weer ingetrapt. Dagenlang loop ik te piekeren over een Groot Probleem. Heb ik de grootste moeite om het op te lossen.

Wat is er aan de hand? Er moet een extra hoofdstuk komen. Ik heb namelijk iets opgeschreven dat voortborduurt op iets wat eerder is gebeurd. Alleen: het is eerder niet gebeurd. Ik heb daar niets over geschreven. Dat moet dus nog. Er moet een hoofdstuk bij, vóór het laatste hoofdstuk dat ik schreef.

Verdorie, hoe moet dat nou? Wat moet er in dat hoofdstuk nog meer gebeuren? Hoe begin ik dat hoofdstuk? (En ik wil dat hoofdstuk helemaal niet schrijven, ik wil verder! Niet terug!) Eindelijk, na dagen tobben, heb ik de eerste zin van dat hoofdstuk te pakken. Hèhè.

Maar toch. Het schrijft niet lekker. De bladzijden vullen zich wel, maar ik word er niet blij van. Het is gewoon saai! Met hoofdletters! En wat heb je aan een saai hoofdstuk midden in een hartstikke leuk, avontuurlijk boek? Dat wil toch niemand lezen? (Ik wil het in ieder geval niet schrijven.) Frustratie en ellende dus. Hoe ga ik dit on-spannende, on-avontuurlijke hoofdstuk redden?

Opeens weet ik het. En het is zo ongelooflijk simpel! Je wilt het niet weten. Heb ik daarvoor dagenlang gefrustreerd rondgelopen? Eh… ja, dus. De oplossing? Een paar woorden schrappen en een paar zinnen veranderen. Niks nieuw hoofdstuk! Dat ene dat eerder is gebeurd (zogenaamd), is er nu niet meer. Het verhaal gaat gewoon lekker door, en later wordt wel duidelijk hoe het in elkaar zit.

Zo, dat is fijn! Dat is een opluchting! De schrijftrein rijdt weer. Spannend, avontuurlijk en sprankelend. Bij station ‘Saai’ hoeven we niet te stoppen.

Over Femke

Toen ik tien was en verhalen schreef, durfde ik niet te dromen dat ik ooit echt schrijver zou zijn, met echte boeken. Lees meer over Femke →

, , ,

Nog geen reacties.

Geef een reactie