Ondersteboven in de boom

De wording van Verhalen uit de Heksenkeet, deel 10

Mijn eerste gevoel klopte. (Zoals altijd, natuurlijk.) Het tweede heksenboek, Keet met bubbels, is niet helemaal je-dat.

Nou ja, zo erg is het nou ook weer niet. Redacteur zegt dat er wat wijzigingen moeten plaatsvinden, dat er wat meer van die keet in moet. Maar het wordt zeker weten weer een leuk verhaal.

Hm. Ik mail terug dat het een ander soort verhaal is dan het eerste boek. Dat een andere heks de hoofdpersoon is, en dat het hele verhaal dan vanzelf anders wordt. En dat ik niet een serie wil schrijven met allemaal dezelfde soort verhalen.

Daar heb ik gelijk in, natuurlijk. Maar toch wringt het. Zo’n verhaal dat onder druk geschreven is, kan nooit een lekker verhaal zijn. De druk die ik voelde tijdens het schrijven, zit er gewoon in. Dat is nu eenmaal zo.

Maar opeens weet ik het. Hoe het komt weet ik niet, maar ik heb de druk los kunnen laten. Nu ga ik gewoon weer lekker schrijven. En het wordt helemaal anders. Nee, niet hetzelfde als het eerste boek. Maar wel meer keet. Meer lol. In een andere vorm.

Dat betekent vanaf het tweede hoofdstuk helemaal opnieuw beginnen. De boel lekker omgooien, een echt gaaf verhaal schrijven! Niet nadenken, maar het verhaal schrijven zoals het wil zijn.

Voor ik het weet, hangt er een heks ondersteboven in de boom en heeft een andere heks een goed gesprek met een pompoen. Kijk, daar zijn we weer. En ik kan best grappig schrijven.

 

Over Femke

Toen ik tien was en verhalen schreef, durfde ik niet te dromen dat ik ooit echt schrijver zou zijn, met echte boeken. Lees meer over Femke →

, , ,

2 reacties op Ondersteboven in de boom

  1. Anna 6 mei 2015 op 20:24 #

    Wat mooi: ‘Niet nadenken, maar het verhaal schrijven zoals het wil zijn.’! Dat is iets waar ik de laatste tijd zelf mee bezig ben. Meer in het algemeen, maar ook in het kader van mijn 100-dagen-project bezig ben op instagram. Vijfentwintig dagen lang maakte ik vol enthousiasme en vol met allerlei ideeën elke dag een tekening en toen.. begon ik te haperen. Wat zal ik nu tekenen? Welke kant wil ik op? Wat wil ik hiermee? Wat wil ik overbrengen? Dat zijn vast vragen die je ook tegenkomt bij het schrijven van een boek en die je vast kunnen zetten in je schrijfproces. Ik vind dit een lastig, maar vooral een heel interessant proces.

    Mijn instagram-project maken zoals het wil zijn. Hoe doe ik dat? Ik heb mezelf 10 minuten gegeven om daar antwoord op te geven. Ik heb nu een hele lijst met antwoorden!

    Ik vind het leuk dat je hierover schrijft. Het heeft me geïnspireerd, zoals je kan lezen. Jij bent gelukkig ook erg geïnspireerd! Veel plezier met schrijven!

    • Femke 7 mei 2015 op 13:28 #

      Wat bijzonder, Anna! Heel leuk om te horen dat dit je zo geïnspireerd heeft tot het stellen van vragen over jouw project.
      Ik denk dat het inderdaad met elk creatief project wel zo werkt. Veel plezier met tekenen!

Geef een reactie