Ontvouwen

In het weekend zit ik niet achter mijn bureau. Maar dat betekent niet dat het verhaal dan ook stopt. Gedurende de hele dag, avond en nacht vormen zich beelden en ideeën in mijn hoofd die met het verhaal te maken hebben.

Het grootste deel van het verhaal zal zich afspelen in een andere wereld. Dat klinkt leuk, maar ik moet dan wel precies weten wat voor wereld dat is. Hoe ziet die wereld eruit? Rijden er auto’s, is er internet? Is het een ouderwetse wereld zonder elektriciteit en machines? Is het een wereld van beton, van bergen en zeeën of van woud? Wonen er mensen? En hoe zijn die mensen dan? Of leven er trollen en kabouters?

Dat moet ik allemaal weten, voordat ik er goed over kan schrijven. Zodat ik precies weet wat Gideon allemaal wel en niet kan tegenkomen als hij daar eenmaal is. Net zoals dingen die daar gewoon zijn, of juist niet. Wat eten ze, wat doen ze als er iemand doodgaat of ziek is? Zijn er scholen?

In mijn gedachten ontvouwt zich langzaam deze wereld in mijn hoofd. Het hele weekend door. Zodat ik op maandag weer achter mijn bureau kan kruipen en verder kan schrijven, zonder dat ik nog van alles moet bedenken.

Over Femke

Toen ik tien was en verhalen schreef, durfde ik niet te dromen dat ik ooit echt schrijver zou zijn, met echte boeken. Lees meer over Femke →

, ,

Nog geen reacties.

Geef een reactie