Op naar de uitgever!

Vol goede zin ging ik gisteren op weg naar Amsterdam voor een gesprek met een uitgever, over mijn verhaal van de toverveer. Zou het taart worden, of een grote teleurstelling? Van de redacteur wist ik al dat zij enthousiast was over mijn manuscript, maar ook dat de uitgever beren op de weg zag voor publicatie in deze lastige tijd.

Al aan het begin van het gesprek was duidelijk dat er geen contract voor me klaarlag. Geen taart, dus. Maar diepe teleurstelling? Nee, dat ook niet. Steeds meer kreeg ik de indruk dat de uitgever het ook wel zag zitten. Maar de verkoop… Hoe kunnen we ervoor zorgen dat mijn boek goed verkocht gaat worden?

Daar ging het gesprek al snel over. Over leuke extra dingen die we bij het boek kunnen doen. Over mijn contacten met lezers en boekhandels. Over een boekpresentatie met een wedstrijd of workshop. Allemaal positief en potentieel verkoopbevorderend.

Wat ze me eigenlijk vertelden, was dat een andere afdeling uiteindelijk de ‘go’ moet geven. Daar gaat wat tijd overheen. April volgend jaar zal ik het pas echt zeker weten. Maar als de redacteur zegt: “Dit is nou echt een boek dat ik als kind graag had willen lezen,” dan weet ik het eigenlijk wel. Dan zit het wel goed. Dan hoef ik alleen maar geduld te hebben.

Over Femke

Toen ik tien was en verhalen schreef, durfde ik niet te dromen dat ik ooit echt schrijver zou zijn, met echte boeken. Lees meer over Femke →

, , , ,

Een reactie op Op naar de uitgever!

  1. Boudewijn Betzema 15 november 2013 op 20:53 #

    Wauw wat spannend allemaal. Lief dat je ons dialogen feestje noemde!
    De uitgeverswereld… Ik zie mijn vader nog zitten achter dikke manuscripten. Hij was corrector en was super in Nederlands. (heb ik niet van hem geërfd hoor :-). Maar het was toen (jaren 60-70) zo’n andere wereld. Ik voelde mij daar wel thuis. Maar nu? Lijkt me niet eenvoudig.
    Maar we houwen vertrouwen!!!

Geef een reactie