Pluisje

Argadwyn – het verhaal – is een pluisje. Ik neem het mee naar Nàg Bhand’ar, stevig in mijn hand geklemd terwijl ik over de smalle richel langs het steile klif omhoog loop. Onder me is de eindeloze zee, waar ik maar beter niet naar kan kijken. Die diepte. Op de hoogvlakte word ik weer getroffen door de kracht van de stenen. Die grote, grijze vrienden die hier al eeuwenlang weer en wind trotseren. En tijd.
Binnenin de cirkel heerst stilte. Ik strek mijn arm, open mijn vuist. Daar ligt het pluisje dat Argadwyn is. Het verhaal Argadwyn. Ik moet het loslaten. Ik breng mijn hand tot vlak voor mijn mond en blaas. Even aarzelt het, maar dan gaat het. Op de wind zweeft het weg, naar een plek waar het neerdwarrelt, op vruchtbare grond. Waar het kan uitgroeien tot iets moois.

Over Femke

Toen ik tien was en verhalen schreef, durfde ik niet te dromen dat ik ooit echt schrijver zou zijn, met echte boeken. Lees meer over Femke →

, , ,

Nog geen reacties.

Geef een reactie