Probleem

Ik heb het maar eens gedaan. Normaal gesproken doe ik het niet (en vraag me niet waarom nu dan wel), maar ik heb een overzicht gemaakt van alle hoofdstukken tot het eind van het boek en wat er allemaal aan ontwikkelingen en gebeurtenissen zal plaatsvinden.

En ik stuit meteen op een “probleem”. Het moment waarop ik het boek wil laten eindigen, is vijftien jaar na het begin. Ik ben nu op ongeveer eenderde en tot nu toe verloopt het verhaal van dag tot dag. Je ziet het al aankomen: als dat vijftien jaar zo doorgaat, dan wordt het geen boek meer, maar een scheurkalender voor de komende vijftien jaar! Dat gaat dus niet. Maar om nu opeens over te gaan van een verloop van dag tot dag op een verloop van jaar tot jaar, is ook niet zo’n goed idee. Denk ik.

Je had al gezien dat ik “probleem” tussen aanhalingstekens schreef, en dat heeft natuurlijk een reden. Meestal lossen dit soort “problemen” zich tijdens het schrijven vanzelf wel op. Ze verdwijnen gewoon. Je schrijft een bepaald stuk, denkt achteraf: hier zat toch een probleem? Leest nog eens wat je geschreven hebt, en ontdekt geen enkel probleem. Opgelost dus! Letterlijk, want vaak weet ik zelfs niet eens meer wat het “probleem” was.

Nu ben ik nog lang niet aan het eind van het boek. Ik ben zelfs nog wel even bezig met de van-dag-tot-dag-gebeurtenissen. Ik ga me er dus ook helemaal niet druk om maken. Gewoon verder schrijven. En mocht het probleem toch een echt probleem blijken, dan zien we dat tegen die tijd wel.

Ik zal het laten weten als het zover is.

 

Over Femke

Toen ik tien was en verhalen schreef, durfde ik niet te dromen dat ik ooit echt schrijver zou zijn, met echte boeken. Lees meer over Femke →

, ,

Nog geen reacties.

Geef een reactie