Waarom je het maar beter niet kunt weten

argadwyn op elfiaIn een van mijn vorige blogberichten schreef ik dat je als schrijver geen idee hebt hoe goed of slecht je boek verkoopt. Ik had me toen voorgenomen mijn uitgever te bellen om te vragen hoe het ervoor staat.

Maar dat deed ik niet.

Geen tijd, het kwam er niet van, ik dacht eraan op onmogelijke momenten… Maar eigenlijk was er maar één reden: ik wilde het niet. Ik wil niet weten hoe het met mijn boek gaat. Ik zie het volgend jaar wel.

Raar? Misschien. En bedrijfstechnisch gezien is het waarschijnlijk zelfs onhandig. Maar toch.

Stel nou dat mijn boek heel goed verkoopt. Dat er al een nieuwe druk aan zit te komen. Dan ben ik helemaal door het dolle heen, sta ik te stuiteren (en moet ik aan de slag om de foutjes eruit te halen die er, ondanks alle zorgvuldigheid, toch nog in zitten). Dan kan ik me niet concentreren op het volgende boek.

Stel nou dat mijn boek heel slecht verkoopt. Dan word ik chagrijnig, ga ik zitten balen. Dan ga ik allerlei promotie-acties bedenken om te zorgen dat het beter gaat verkopen. Dan kan ik me niet concentreren op het volgende boek.

In beide gevallen ben ik dus nog steeds bezig met dat ene boek dat er al is. Dan komt er voorlopig geen volgend boek. En dat wil ik niet. Ik wil schrijven. Ik wil dat verhaal afmaken.

Daarom is het helemaal niet handig om te weten hoe een boek verkoopt. Het boek is geschreven, mensen kopen het, mensen lezen het, ze gooien hun mening erover op facebook of goodreads of ze zeggen er niets over, maar ik ben lekker aan het schrijven aan het volgende boek.

En dat is wat een schrijver moet doen. Schrijven.

Over Femke

Toen ik tien was en verhalen schreef, durfde ik niet te dromen dat ik ooit echt schrijver zou zijn, met echte boeken. Lees meer over Femke →

,

2 reacties op Waarom je het maar beter niet kunt weten

  1. Boudewijn Betzema 3 juni 2014 op 20:09 #

    Juist lieve Femke! In wezen zou het niet interessant moeten zijn of ‘men’ het wel of niet een goed boek vindt… maar ja we hebben ook iets in ons dat ‘het nodig heeft’ als er wel goed en positief over ons werk wordt gesproken. Dat stimuleert ook om verder te gaan. Zo zit een mens (meestal) in elkaar.
    En toch… als je MOET schrijven, schrijf je. Zoals ik MOET dichten om mijn gedachten te ordenen helder te maken…
    Liefs,
    Boudewijn

  2. Femke 3 juni 2014 op 20:24 #

    Ha Boudewijn,

    Ja, zo is het. Al is een goede verkoop ook wel fijn om onbezorgd verder te kunnen met het volgende project, zonder te denken aan alle rekeningen die betaald moeten worden ;-)

    Maar het fijnste is toch te kunnen schrijven zonder de ballast van het vorige succesvolle boek (“als ik dat nog maar een keer kan”) of het vorige slecht of minder goed verkopende boek (“hoe zorg ik ervoor dat het wel goed verkoopt”).

    X

Geef een reactie